Fred en Josje

Sinds gisteren zijn wij de eigenaar van een tweede kat. Of een kitten eigenlijk: Josje. Omdat ik natuurlijk stiekem helemaal verliefd ben op het beestje een korte blog over het ontstaan en de ontwikkelingen van deze keus…

Anderhalf jaar geleden hadden ze bij een oom en zijn (inmiddels) vrouw een nest met kittens. Na lang twijfelen (en zeuren bij Ben) besloten we een poes te nemen: Fred. Fred is nu anderhalf jaar oud en uitgegroeid tot een dominante poes.

Ongeveer anderhalve maand geleden had hetzelfde gezin weer een nestje met kittens. Nu moest Ben bij mij zeuren: hij wilde er graag een katertje bij. Na wat bekokstoof met zijn collega’s om mij te overtuigen ging ik overstag (met de kat én een robotstofzuiger, waarover een andere keer meer) en al gauw waren wij de trotse eigenaar van het beestje.

Aangezien  Fred een vrouwtje is met een mannennaam, moest dit beestje een mannetje met een vrouwennaam worden (aldus Ben). Het is uiteindelijk een vrouwennaam geworden die toch nog iets van een mannetje weg heeft: Josje (enige nadeel is dat ik nu wel steeds aan K3 denk).

Fred en Josje zijn nog niet echt vriendjes. Ze zijn echter ook niet echt vijanden. Fred blaast en Josje blijft vrolijk rond huppelen. Fred rent achter Josje aan om hem een mep te verkopen (of is het een soort vaan aaitje?) waarna Josje besluit hetzelfde te doen bij Fred. Na dit ongeveer een uur vol te houden is Josje m.n. moe en ligt hij een uur in coma (waarbij Fred toekijkt) om vervolgens hetzelfde riedeltje nogmaals te herhalen.

Hoewel ik vooraf vreesde voor hoe Fred met haar dominante karakter zou gaan reageren op dit nieuwe wezentje, moet ik toegeven dat het best wel goed gaat, vooral al Josje slaapt (want dan hoef ik ze niet in de gaten te houden;))…

Vrees niet, ik ga nu niet ineens allerlei verhalen over onze katten delen, deze blog is eenmalig ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *