Of ik een klushuis aanraad?!

Ik ben geen constante blogger met wekelijks of maandelijks een nieuw verhaal. Vaak heb ik het te druk met andere dingen zoals vakanties, werk, vrienden en vriendinnen of: klussen! Dit was met name het laatste half jaar de reden dat het heel stil was op mijn blog. Ben en ik kochten het weekend na onze vakantie in India een klushuis. Inmiddels zijn we verhuisd en gelukkig met het resultaat. Maar de grote vraag is natuurlijk: zou ik het iedereen aanraden of was het eens en nooit meer?

Veel mensen (inclusief ikzelf) vroegen zich af waar we aan begonnen: een huis met jaren ’60 inrichting. Een keuken in retro stijl (prachtig bruine tegeltjes, zie de foto), schrootjes (hééél veel schrootjes), een badkamer inclusief urinoir en vloerbedekking. Hoewel het niet schoner had kunnen zijn, was deze stijl niemand zijn smaak meer (behalve wellicht die van mijn opa’s en oma’s). Uit de keuring bleek echter dat het bouwtechnisch in orde was, dus voor wij het wisten konden we plannen maken voor het opknappen van ons toekomstige stulpje. Alles zou eruit gaan, om vervolgens weer op te bouwen in onze eigen smaak. Hieronder de tegenvallers en de meevallers.

Tegenvallers

  • De crisis is inmiddels echt wel voorbij en dat is te merken: het vinden van een aannemer is een uitdaging. Óf ze zitten vol en hebben pas over een paar maanden tijd, óf ze rekenen de hoofdprijs (en dan daar nog eigenlijk het dubbele van).
  • Bij de bouwtechnische keuring heeft de keurder zoals het hem betaamt stopcontacten opengedraaid om te kijken of de elektriciteit in orde was. Helaas waren dit precies de verkeerde stopcontacten. Al gauw kwam onze elektricien tot de conclusie dat de beste oplossing het vervangen van alle elektriciteit was. Hier hadden we niet op gerekend. Naast de kosten ging hier ook wat tijd overheen.
  • Afspraken die afgezegd worden. Ik ben in het algemeen niet erg goed in de omgang met bouwvakkers. Ik begrijp hen niet en zij begrijpen mij niet. Waar het echt mis gaat is als ze niet op komen dagen of ze besluiten iets niet af te maken omdat het te heet is. Mijn reactie: zoek dan een kantoorbaan.
  • Zoals bij elke verbouwing: de kosten. Deze vallen altijd hoger uit dan verwacht. Met name de elektriciteit viel hoger uit. Verder zijn de kosten met name hoger geworden doordat wij het duurste altijd het mooiste vinden en dan toch elke keer besloten ook het duurste te kiezen.
  • Het weer: gedurende onze verbouwing is het vrijwel continu mooi weer geweest. Normaal gesproken klaag ik abslouut niet over mooi weer. Echter als je al 2 maanden continu besteed met een kwast in je hand heb je liever dat het buiten stront van de dijk regent.

Meevallers

  • Via via hebben we uiteindelijk een goede aannemer gevonden die geen belachelijke prijzen rekent én snel aan de slag kon! Ondanks de tegenvaller van de elektriciteit kwam er toch snel schot in de zaak.
  • Om onze keuken bij de woonkamer te trekken wilde wij een gat in een draagmuur maken. Hiervoor heb je een vergunning nodig. Ondanks alle verhalen van mensen die blijken dit ook eens gedaan te hebben  (zonder vergunning) hebben we alsnog de vergunning aangevraagd. De gemeente mocht er acht weken over nadenken, maar besloot binnen anderhalve week de vergunning te verlenen! De aannemer kon een week later de muur eruit halen en we liepen ineens voor op de (niet echt aanwezige) planning.
  • De planning: wie Ben en mij kent weet dat we op het gebied van planning nogal van elkaar verschillen. Ik plan het liefst alles en Ben plant het liefst helemaal niks. Voor deze verbouwing hadden we een zeer globale planning: hij zou ongeveer 4 à 5 maanden gaan duren en we wisten globaal wat er gedaan moest worden in deze periode. Uiteindelijk hebben we er 4,5 maand over gedaan en zijn we keurig binnen onze vrijwel afwezige planning gebleven.
  • En last, maar zeker niet least: alle hulp! Heel veel dank aan onze vaders, zussen (incl. aanhang),  en alle vrienden die zijn komen helpen met slopen (incl. behang afhalen), gipsplaten op het plafond schroeven, schilderen, tegelen, etc.! Zonder jullie hadden we nog lang niet klaar geweest 🙂

En nu…

We zijn nu ongeveer een maand geleden verhuisd. Vanaf dat moment is het weer een stuk minder lekker geworden, maar hebben we gelukkig nog wel van wat mooie dagen kunnen genieten. Het huis is nog niet af: er moeten nog wat dingen geschilderd worden, er moeten nog wat vloeren afgekit worden, Ben moet iets met het internet doen (het blijft een IT-er hè) en de zolder moet nog volledig gedaan worden. Ook moeten we volgend jaar de tuin nog doen. Nu kunnen we echter af en toe wat oppakken in plaats van al onze vrije tijd erin te stoppen. Ondertussen hebben we de tijd om even bij te komen.

En dan natuurlijk de vraag waar ik mee begon: zou ik het iedereen aanraden of was het eens en nooit meer? Ik ben trots en gelukkig met het resultaat. We hebben het huis kunnen maken tot ons droomhuis. Wat dat betreft zou ik het zeker aanraden. Vereiste is echter wel dat je de tijd hebt, handig bent, maar ook niet alles zelf doet (stucwerk en draagmuren slopen bijvoorbeeld zou ik niet aanraden om zelf te doen).

Aan de andere kant: dit was wel eens en nooit meer! Volgende keer dat ik een huis koop moet het zodanig af zijn dat er niet maanden werk in hoeft of wil ik het geld kunnen besteden om het opknapwerk volledig uit te besteden. Dit doet echter niets af aan het feit dat ik zo trots als een pauw ben op het huis en al het werk dat we verricht hebben (daarom hiernaast nog twee foto’s van de nieuwe look)!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *